پیشرو تلاشگران

استخراج بیت کوین روزی به پایان می رسد! قسمت دوم

واحدی کوچکتر از یک ساتوشی

برای پاسخ دادن به این سوال که آیا تولید بیت کوین روزی به پایان می‌رسد، باید بررسی کنیم که اضافه کردن اعشار بیشتر به بیت کوین مورد نیاز خواهد بود یا خیر.

برای درک بهتر این پرسش می‌توان فرض کرد که قیمت بیت کوین در آینده به ۱ میلیون دلار برسد. در اینصورت هر ساتوشی معادل ۱ سنت خواهد بود. این یکای ارزی برای انجام تراکنش‌های خرد هم کافی به نظر می‌رسد؛ حال آنکه دلار نیز در طول زمان دچار تورم می‌شود و قدرت خرید یک سنت پس از گذشت چند دهه به شدت کاهش خواهد یافت. از این نظر احتمال ایجاد تغییراتی در کوچکترین واحد بیت کوین، حتی با وجود فرض ۱ میلیون دلار شدن هر واحد از آن نیز غیرضروری خواهد بود.

دوم آنکه منبع درآمد ماینرها از فرایند استخراج، تنها به پاداش بلاک‌ ختم نمی‌شود و کارمزد تراکنش نیز بخش دیگری از درآمد آن‌ها را تشکیل می‌دهد.

با یک نگاه اجمالی به میزان کارمزد تراکنش‌های شبکه بیت کوین، روند صعودی ملایم افزایش کارمزد‌ها را در بلندمدت می‌توان مشاهده کرد.

میانگین کارمزد روزانه تراکنش‌های شبکه به BTC

البته این نمودار به دلیل تفاوت در تعداد تراکنش‌ها روزانه نمی‌تواند معیار دقیقی باشد و برای این منظور باید میانگین کارمزد‌ شبکه به ازای هر تراکنش را به دست آورد.

آیا استخراج بیت کوین روزی به پایان خواهد رسید؟

میانگین کارمزد‌های شبکه به ازای هر تراکنش به BTC

این نمودار اطلاعات بهتری در اختیار می‌گذارد، به طوریکه میانگین کارمزد برای هر تراکنش اغلب اوقات بین ۰.۰۰۱ تا ۰.۰۰۰۱ بیت کوین در نوسان بوده است. در صورتی که کارمزد‌ هر تراکنش روند ثبات تقریبی خود را به بیت کوین در طول زمان حفظ کند، با فرض افزایش قیمت آن، می‌توان کارمزد‌ها را به عنوان منبع درآمد جدید ماینرها در دهه‌های بعدی معرفی کرد. در این صورت دیگر اهمیتی نخواهد داشت که پاداش ماینرها به چه اندازه‌ای باشد و کسی به آن توجه نخواهد کرد.

مورد آخر که باید به آن توجه داشت، ضرورت انجام هاردفورک در تغییر اعشار هر واحد بیت کوین است. هاردفورک که در دنیای ارزهای دیجیتال همواره یک واژه‌ی جنجال‌ برانگیز بوده، همراه با بزرگ شدن جامعه‌ی بیت کوین در آینده، باعث افزایش احتمال بروز اختلافات نیز خواهد شد؛ هنوز از یاد نبرده‌ایم که بر سر تغییر سایز بلاک‌های شبکه، چه مشاجراتی در جامعه بیت کوین به وجود آمد.

سودآوری استخراج

اما با چند سوال مهم مواجه می‌شویم. ماینرها در سال ۲۱۴۰ و حتی قبل تر از آن که پاداش بلاک‌ها به اندازه زیادی کاهش یافته، دیگر چه انگیزه‌ اقتصادی برای استخراج که در واقع همان فرایند تایید تراکنش‌ها، برقراری حیات و مهمتر از همه تامین امنیت در شبکه است، خواهند داشت؟ در صورتی که این کار برای آن‌ها نفع مالی نداشته باشد و درآمد حاصل از استخراج، کفاف هزینه‌هایی که از بابت پول انرژی و نگهداری دستگاه‌های استخراج می‌پردازند را ندهد، برای آن‌ها عقلانی نخواهد بود که استخراج بیت کوین را ادامه دهند.

در نظر داشته باشید که حدود ۱۳ سال دیگر بیش از ۹۹ درصد سکه‌های شبکه آزاد شده‌اند و مابقی سکه‌ها برای استخراج شدن باید بیش از یک قرن منتظر بمانند. این مورد می‌تواند عاملی پیشران در گسترش صنعت ماینینگ برای استخراج حدود ۱۵ درصد از سکه‌های شبکه در ۱۳ سال آینده باشد. سود آور بودن استخراج بیت کوین در آینده نزدیک، با توجه به کاهش شدید پاداش بلاک نسبت به زمان حال حاضر تنها در چند وضعیت قابل توجیه است.

در حالت اول یا باید هزینه‌های استخراج به شدت کاهش یابند (که به ارزان شدن برق در آینده وابسته است) یا اینکه درآمد حاصل از استخراج به شدت افزایش یابد (با غیر قابل تغییر بودن نحوه‌ی عرضه بیت کوین، این مورد را می‌توان به افزایش قیمت بیت کوین، یا افزایش منبع درآمد از طریق کارمزدها ربط داد). البته هر دو حالت می‌توانند همزمان با یکدیگر اتفاق بیافتند که این مورد بیشتر از بقیه محتمل است.

آیا استخراج بیت کوین روزی به پایان خواهد رسید؟

کارمزدهای شبکه در آینده می‌توانند جایگزین منبع درآمد فعلی ماینرها شوند. البته با در نظر داشتن گسترش راهکارهای مقیاس پذیری مانند شبکه لایتنینگ، نمی‌توان از کارمزدها در آینده‌ای نزدیک انتظار بیشتری داشت.

این را هم نباید فراموش کرد که طراحی پروتکل بیت کوین به گونه‌ای است که با خارج شدن تعدادی از ماینرها به دلیل به صرفه نبودن استخراج، کاهش سختی شبکه موجب آسان‌تر شدن استخراج یا به عبارت دیگر ورود افراد دیگری خواهد شد که استخراج برای آن‌ها سودآور تلقی می‌شود.

نقطه سر به سر

«نقطه سر به سر» مفهومی است که هر ماینری باید با آن آشنا باشد. این نقطه در واقع قیمتی از بیت کوین یا هر ارز دیجیتال با قابلیت استخراج را نشان می‌دهد که در آن درآمد ناشی از فروش بیت کوین‌های استخراج شده با هزینه‌های برآمده از پول انرژی، هزینه نگهداری و هزینه استهلاک در طول زمان برابری می‌کند. البته درباره دستگاه‌های استخراج با توجه به اینکه میزان سختی شبکه (که از میزان هش ریت یا به نوعی مشارکت در امر استخراج به دست می‌آید) در یک روند افزایشی قرار دارد، هر دستگاه بازه زمانی سودآوری معینی دارد که این پارامتر متغیر را نیز در محاسبه نقطه سر به سر در آینده باید لحاظ کرد.

نتیجه

با در نظر داشتن پروتکل فعلی شبکه، آخرین ساتوشی در سال ۲۱۴۰ در شبکه بیت کوین استخراج خواهد شد. اما در صورتی که واحدهای ریزتری نسبت به ساتوشی در شبکه مورد استفاده واقع شوند، آزاد شدن بیت کوین در شبکه ادامه خواهد یافت.

استخراج بیت کوین تا زمانی که حتی یک کامپیوتر (نود) در شبکه حاضر باشد، ادامه خواهد یافت و هیچ گاه به پایان نخواهد رسید.

مدل اقتصادی که ساتوشی ناکاموتو بیت کوین را بر اساس آن طراحی کرده، شامل دو منبع درآمدی برای ماینرها یا استخراج‌کنندگانیست که فرایند افزودن بلاک‌های جدید به شبکه را بر عهده دارند.

می‌توان اینگونه نتیجه‌گیری کرد که پاداش بلاک‌ها، نقش پیشران اولیه را برای مقبولیت بیت کوین در دهه‌های ابتدایی پیدایش این ارز دیجیتال ایفا خواهد کرد؛ اما پیشران اصلی برای بقای شبکه در بلندمدت کارمزدهای آن خواهد بود.


همچنین بخوانید...!

مشاهده : 58 بار

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *